Dag 5

Een rustige start van de ochtend. Rond 8.15 opgestaan.  Even douchen en een wandeling gemaakt naar Le Serpent. En reusachtige slang in het water die  als het vloed wordt, beweegt. Gemaakt door de Chinese kunstenaar Huang Yong Ping. 

Daarna het ontbijt. Stukje soberder dan gister. Alleen stokbrood met ham en een yoghurt. O ja en verse jus. Daarna het tuintje in en wachten op de taxi. 

Met de poesjes thuis gaat het goed, dankzij de lieve zorgen van Harm en Palmyre. Het ontbreekt ze aan niets. 

Om iets voor 12 uur kwam de taxi met aanhanger. De fietsen erop en over die fijne brug. Een rit van zo'n 15 minuten a 35 euro. Snel verdient maar ik zei tegen Wijnand ik ben meer waard dan 35 euro. Dus veilig naar de overkant.   

In st Nazaire het beeld van de Amerikaanse soldaat.  

" In de ochtend van 26 juni 1917 zetten de eerste Amerikaanse contingenten in Saint-Nazaire voet aan wal op Frans grondgebied. De Verenigde Staten zijn net aan de zijde van de geallieerden in de oorlog gestapt en hebben Saint-Nazaire en Nantes gekozen als belangrijkste basis voor hun landingsmaterieel. Voor Saint-Nazaire begint daarmee de periode van de ‘Sammies’: tussen 1917 en 1919 landen bijna 198.000 manschappen in Saint-Nazaire, evenals dagelijks gemiddeld 4400 ton goederen. Om in hun levensonderhoud te voorzien verrichten de Amerikanen veel werk aan de haven en in de stad en dragen zo bij aan de modernisering van de stad voor de komende jaren" 

Het in 1926 ingehuldigde Amerikaanse Monument, ook bekend als de Sammy of zelfs de ‘Soldaat van de Vrijheid’, herdenkt de aankomst van de Amerikaanse troepen in Saint-Nazaire vanaf 1917. Het monument werd in 1941 door de Duitse bezetter vernietigd en in 1989 herbouwd met Franse en Amerikaanse steun.

Daarna een rit van 55 km. Door de weilanden, langs het strand. Een croissant en pain de chocolat gegeten in La Baule. Een plaats aan zee. 

Weer verder op de fiets naar Guerande. Super leuk oud stadje. En wat een leuke winkeltjes!!! Even door heen gelopen maar we moesten door. Op weg naar Piriac sur Mer. 

Onderweg zagen we een soort grafheuvel. En later velden waar zout gewonnen werd. 

We hadden een kilo zout voor 1 euro mee kunnen nemen maar de tassen zijn al zwaar genoeg. 

Nu zitten we aan het bier op het terras. Ons hotel de Poste is eigenlijk dicht maar gelukkig konden we er wel slapen. En morgen ontbijten. 

Straks even douchen en dan een hapje eten. Vis wellicht, we zijn tenslotte aan zee. 

Het is nog 370 km naar le Mont st Michel. Dus tis nog even uitkienen hoeveel we per dag moeten doen. 

Even niet aan denken. Nu eerst bier met citroen siroop. 

Aan onze tafel een zanger die oude visserliederen zong. Ik gaf hem 10 euro, toen kregen we een heel verhaal over een bateau en nog veel meer. Maar ja, dat Frans he.