Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald of neem nooit dezelfde weg terug

Onze slaapplaats van de afgelopen nacht ligt direct aan de route en is zo'n 20 kilometer van Passau. Al snel fietsen we uit de ansichtkaart van de Donau, zoals gisteren beschreven, en komen we naast het drukke verkeer te fietsen dat van of naar Passau komt of gaat. Passau is het ideale vertrekpunt voor cruises over de Donau richting Wenen, Boedapest en Bratislava. Wekelijks vertrekken er wel 20 a 30 afvaarten en dat is te zien ook. Aan de kades liggen tientallen cruiseschepen en bij velen zijn ze bezig met de bevoorrading en/of het afvoeren van het afval. De nieuwe passagiers worden met taxibussen afgezet bij de schepen en zij staan geduldig te wachten tot ze aan boord kunnen.

Vanaf de noordkant van de Donau fietsen via een brug Passau binnen, dat aan de zuidkant ligt. Passau zelf is een mooie stad en wordt ook wel de drierivierenstad genoems omdat hier de Donau, de Inn en de Ilz bijeen komen en uiteindelijk samen als Donau verder gaan. De oude binnenstad lijkt zeker een bezoek waard, maar wij fietsen door. We zijn namelijk net een uurtje aan het fietsen. Misschien is het nemen van de tijd om wat te zien nog een leerpuntje voor ons, maar blijkbaar zijn we nog niet gewend aan het idee dat we tegenwoordig tijd genoeg hebben. 

We fietsen dus Passau weer uit en komen door een niet zo fraai industriegebied. De route leidt ons naar een volgende brug om weer aan de noordzijde van de Donau te komen. Eenmaal bij de brug aangekomen blijkt deze afgesloten te zijn. We besluiten door te fietsen en een volgende brug te nemen. Tenslotte maakt het niet zo uit of je aan de ene of aan de andere kant van de Donau fietst, zou je zeggen. In dit geval ligt het toch iets anders. We moeten met de fiets trappen op en af door meerdere voetgangerstunneltjes, we komen voor een afgesloten provinciale weg te staan en proberen via voetgangerspaden alsnog weer op een weg naast de Donau te komen. Als we, na 5 kilometer, weer bij een voetgangerstunneltje staan te tobben met onze fietsen worden de koppen bij elkaar gestoken voor overleg. De een wil terug fietsen naar Passau en daar weer de brug nemen en de ander wil door en gaat er vanuit dat hij uiteindelijk wel een weg vindt die hem naar de noordkant van de Donau leidt. We komen er niet uit en besluiten ieder onze eigen weg te gaan, maar elkaar wel op de hoogte te houden. Uiteindelijk lukt het ons beiden om weer aan de noordzijde te komen en na drie uur treffen we elkaar weer bij een verlaten benzinestation met een frisdrankautomaat. De hereniging wordt gevierd met een koude cola.

Ook de verdere reis langs de Donau is niet meer zo indrukwekkend als gisteren. We fietsen hier dan ook door een gebied dat in het verleden vele malen is overstroomd door de Donau. Om dit te voorkomen zijn hier dijken gebouwd, hetgeen er voor zorgt dat we niets meer van de Donau zien. We kijken of tegen de dijk of naar weilanden begroeid met graan.

We komen uiteindelijk rond 5 uur terecht in Hotel Donauhof in Deggendorf. Deggendorf is een alleraardigst plaatsje met een leuk marktplein voor het raadhuis vol met terrassen. Hier denken we de dag te beeindigen met een biertje en wat te eten. Als we rond half 8 op het punt staan naar het hotel te gaan, we moeten ons namelijk nog wassen, een wasje doen en een blog schrijven, vraagt een man van een ander tafeltje of we ook uit nederland komen en aan het fietsen zijn. We zitten nog in onze fietskleding, dus de laatste vraag was een beetje overbodig. Maar het blijkt een alleraardigst stel uit Meppel te zijn die voor het eerst een fietsvakantie doen. Het gesprek loopt zeer geanimeerd en er wordt nog een paar keer drank besteld. Uiteindelijk nemen we rond 10 uur afscheid van Meppel en gaan wij door de regen naar ons hotel.

Zo gebeurt het dus dat ik om half 1 nog een stukje aan het tikken ben. Maar nu ga ik naar bed.

Bis bald.