Mooi mooi mooi

Vandaag 19 september, dag 6.

Het bed in het hotel sliep prima  het ontbijt was ook goed, maar de zeep van het hotel toch maar niet gebruikt. Beetje vies flesje. Brrrr

De souvenirswinkel was vandaag gesloten, dus in de verleiding komen om Iets te kopen was er niet bij. 

Om half 10, na het ontbijt, vertrokken we uit Piriac sur Mer. De zon scheen een pit in de grond  heerlijk. Met een beetje pijn in m'n hart vertrokken we, want ik had daar toch een vriend ontmoet. De zwerver, die van mijn geld, in hetzelfde restaurant iets bestelde en wederom een heel gesprek met me voerde. Nu we weten zo onderhand hoe dat in elkaar steekt. Die gesprekken in het Frans. 

Een super route in het begin. Ik ben erachter dat ik meer van de zee ben dan van het bos. Prachtige uitzichten over zee. Dan kan ik niet anders dan een foto maken. Scroll maar door als je het zat bent.

Onderweg zagen we iemand de oesters schoonspuiten. Dat heb je aan zee. 

Maar natuurlijk zagen we ook kerkjes en gewoon een romantisch plaatje van een kar met hooi. Ik houd ervan. Verder onze favoriete bruine koetjes. 

Bij een soort molen kon ik toch iets kopen. Een klein zakje zout. Ik had bijna een kilo gekocht maar Wijnand hield me tegen. 250 gram voor 3 euro 50. Ach tis voor een goed doel. 

Weer veel bassins onderweg waar zout geschept kan worden. We zagen 1 mevrouw aan het werk.

Iets verder waren meer dan 50 personen palourdes (schelpen) aan het steken. 2 dames hadden geloof ik meer medelijden met m'n rode hoofd. Tja le soleil.

Rond 1 uur een salade met stokbrood en jus d orange gekocht. Lekker aan zee, zittend op een muurtje,  opgegeten.

Terwijl we aten kwamen er diverse tractoren met kisten vol mosselen voorbij. Misschien leuk voor als we met pensioen zijn. 

Ik houd ook van hele oude schepen die droog liggen. Zo'n soort oude romantiek denk ik. Het leuke van een blog bijhouden en fietsen is dat je jezelf steeds weer een beetje beter leert kennen. Ik word verdrietig van hangende zonnebloemen en voel romantiek bij oude vastgelopen schepen en een oude kar met balen hooi laat me ook niet onberoerd.  Ik ben meer van 't water dan van bomen. Toch grappig. 

Nu zijn we aangekomen in La Roche Bernard. Een super oud plaatsje en we zitten heerlijk in de zon op een terras. Wijnand aan een Karmeliet en ik aan een Twist, dat is bier met citroen siroop. Een nieuwe ontdekking, heerlijk. 

We slapen bij Christian van 82 en zij vrouw Brigitte. 60 euro voor een nacht  zo goedkoop hebben we nog niet gezeten. We moesten bij aankomst eerst iets met ze drinken. Ik weet het nu zeker, ik ga Frans leren.

Vandaag hebben we 62 km gefietst. Morgen worden het er 80. Er is regen op komst, dus dat is jammer. Maar na morgen hoeven we nog maar 220 tot Le Mont st. Michel. Daar kunnen we dinsdag zijn. 

Nog wat Topo voor wie wil. En anders voor onszelf;

Piriac sur Mer, Quimuac, Mesquer, Kercabellec, Pont d'arm, Penestin, Haut Penestin, Tremiguer, Kerarno, Kerquen, Vieuille-Roche, Kersauvage, La Roche Bernard. 

Bij 'la Douane....rie' hebben we een heerlijke tapas plank met friet. Het was genoeg.

Voor de Wijnand fans, hij schrijft de evaluatie. Eens kijken hoe dat weer is. 

Hennie, helaas geen week meer vrij als we thuiskomen. 

En Hans, dat zie je goed. Het wordt zeker anders voor Wijnand als hij thuiskomt.