Van Igualada naar Igualada

Ik ben gebroken en de dag moet nog beginnen. Het was verschrikkelijk warm in de kamer en heb bijna geen oog dicht gedaan. Gelukkig had ik 3 bedden, zodat ik soms nog eens van bed kon verwisselen als ik weer aan de lakens vastgeplakt zat. Dat voelt dan altijd weer even koeler.

Ik loop dan ook al om 8 uur naar de Mercadona, om een ontbijt te halen en wat drinken voor onderweg. Maar helaas de Mercadona gaat pas om 9 uur open. Dus terug naar de bar van het hotel en daar een broodje, espresso, verse jus en een fles water besteld. Ik heb verschrikkelijke dorst.

Om 9 uur, het is inmiddels 31 graden, sta ik weer met mijn fiets bij de Mercadona. Ik koop 4 flesjes cola, 1,5 liter water om mijn bidons te vullen en een liter water om direct op te drinken. De dorst is nog steeds niet gelest.

Op weg de stad uit is het druk met het verkeer, maar na 1,5 km kom ik op een rustige weg die me naar het plaatsje Montblanc moet brengen. Ik begin aan een klim van een kleine 20 km, maar daarna moet het 15 km vlak worden en eindigen met een afdaling van 20 km. De temperatuur wordt alsmaar hoger en ik stop regelmatig, als ik even in de schaduw kan staan, om iets te drinken. Het gaat niet hard en op sommige stukjes ga ik niet harder dan 4 km per uur. Een mooie snelheid om eens lekker met jezelf in gesprek te gaan. In de ochtend heb ik gezien dat het weer in Nederland een stuk beter gaat worden en dat de temperatuur hier nog wat gaat toenemen. Bovendien ga ik de komende dagen ook nog verder klimmen naar 1600 meter. Het stemmetje in mij zegt van alles, maar het komt er uiteindelijk op neer dat ik besluit morgen terug te fietsen en dat ik dan in Nederland nog eens een weekje of zo ga rondfietsen. Met die gedachte kom ik uiteindelijk boven op de top. Ik drink wat en weet dat ik nu nog 15 km vlak heb en dan een afdaling van 20 km. Dat is een fijn vooruitzicht. Echter bedenk ik me dat ik dan morgen weer die 20 km die ik  straks ga afdalen dan weer omhoog moet. Waarom zou ik niet nu al omdraaien en terug gaan naar Igualada. Ik kijk op booking.com of er nog iets vrij is behalve het hotel waar ik vannacht sliep. Ik heb geluk er is 1 ander hotel vrij, met airconditioning en een beoordeling van 9,3. Dat moet goed. Ik boek gelijk, draai de fiets om ga terug naar Igualada.

Waar ik 3 uur heb lopen ploeteren om boven te komen, lukt het me om in 3 kwartier weer beneden te zijn. Het hotel is zo gevonden, maar ik besef me dat ik me wat aan de vroege kant meld. Ik kan wel mijn bagage en fiets achterlaten, maar mijn kamer is pas rond 3 uur klaar. Ik moet dan nog 2 uur wachten. Ik vraag of ik binnen kan wachten, want om in mijn fietskleding door het plaatsje te gaan wandelen vind ik ook niet zo charmant. Ze begrijpt het en 5 minuten later is mijn kamer toch ineens gereed.

Het is een design hotel en het ziet er werkelijk prachtig uit. Een badkamer waar je niet in het bad doucht, maar op het bad. Nog nooit gezien. En een bed dat met touwen aan het plafond hangt. Bovendien heeft het hotel een restaurant dat van Michelin een bib gourmand heeft gekregen. Ik besluit dan ook om snel te douchen en daar het menu van de dag te nemen. Hier heb ik geen spijt van gekregen. Een prachtig en heerlijk 3-gangenmenu met wijn, water en espresso voor 20 euro.

Na de lunch heb ik nog tijd om het plaatsje te verkennen, maar erg veel is er niet te zien. Er is een soort ramblas, waar het s'avonds druk is met wandelaars, een dubbele roltrap in een klein steil straatje en er zijn wat pleintjes met terrassen. Igualada moet het duidelijk niet hebben van zijn historische bouwwerken.

Als ik terug kom op de kamer is hij lekker koel en ik denk dat ik dan ook goed zal slapen. Morgen dan maar gelijk mijn paspoort ophalen en waarschijnlijk ook daar slapen en de dag erna naar Gerona. Hopelijk staat de auto er nog en zal ik maandag weer naar huis rijden.

Het is allemaal anders dan ik verwacht had, maar ik heb er wel een goed gevoel over. De blogs van mijn reizen blijven op deze manier wel lekker kort en overzichtelijk.

Tot morgen.