Dag 5

Ken je het verhaal van die twee die gingen fietsen langs de Loire? Nou....die gingen wel maar niet zo lang. 

Hoe kan het, een verhaal midden op de dag. 

Twee mensen zaten aan t ontbijt, ze hadden allebei een croissant en een pain du chocolat. Niks mis mee zou je denken. 

Maar ze hadden het koud en slecht geslapen in een bedje van 120 breed, althans zo voelde het. Stil en in gedachten werden de broodjes gegeten.  

De ene dacht "het wordt weer zo'n dag, geen zon, 60 of 70 km op de fiets",  de ander dacht, "wat zijn we aan het doen"? 

Enfin even doorkauwen nog, slokje jus d' orange, nog een espresso. Toen....

Zei de man;  ik heb een idee, de vrouw reageerde voorzichtig, O, een idee? 

Niet nog een nachtje in dit bed alsjeblieft. Nee, zeker niet, in Nederland is het prachtig weer en schijnt de zon een pit in de grond.  Wat als ze nu naar huis zouden gaan en zaterdag of zondag weer vertrekken met de fiets, maar dan in het mooie Nederland. Hier wordt het weer niet beter en er wordt zelfs regen verwacht. 

Hmm even denken,  het klinkt wel aanlokkelijk. Ja zouden ze het doen? Ze zaten tenslotte maar 8 km van de auto af. Pff lastig, vandaag beloofde een mooie tocht te worden wat betreft de route, niet voor wat betreft het weer. Zij houdt heel erg van de zon, dus, oké. Ze gaan naar de auto en rijden naar huis.

Sjaal om, handschoenen aan, trui onder het jasje en op pad.  Tranen in haar ogen, niet van verdriet maar van de wind. 8 km fietsen naar de auto. Naar de kachel en muziek.  Ze vond het toch wel fijn. 

Zo gezegd zo gedaan. Ze zijn net door Parijs gereden, hebben gezwaaid naar de Eifeltoren en nu weer met volle kracht richting huis. 

Volgende week wordt beter. Korte broek, t-shirt en zitten op een terras, het lijkt wel een sprookje. En ze fietsten nog lang en gelukkig.